Share |

جستجو در تارنمای راديو پيام

Loading

  

Khoshonat

از سال ۱۹۸۱، ۲۵ نوامبر هر سال (معادل چهارم یا پنجم آذر) به عنوان روز جهانی رفع خشونت علیه زنان برگزیده شده است. این روز برای یادآوری عزم همگانی برای مبارزه با خشونت علیه زنان انتخاب شده است. شورای عمومی سازمان ملل متحد در ۱۷ اکتبر ۱۹۹۹ نامگذاری این روز را به عنوان روزی جهانی تصویب کرد. این تاریخ به خاطر قتل وحشیانه سه خواهران میرابال، فعالان سیاسی اهل جمهوری دومینیکن انتخاب شده است. - منبع ویکی‌پدیای فارسی

خشونت علیه زنان به هر شکلی و با هر بهانه ای محکوم است / یکشنبه "۵ آذر - ۲۵ نوامبر" روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان

  

  

  

اولین جلسه سمینار بررسی‌ مسٔله خشونت علیه زن - ٢٧ دسامبر ٢٠١٢

  

Sharareh Rezaei                   شراره رضایی

NOV 25 2012

Sharareh Rezaie

گفتگو با شراره رضایی به مناسبت 25 نوامبر روز جهانی خشونت علیه زنان

این گفتگو را از اینجا بشنوید

فایل گفتگو را از اینجا پیاده کنید

  

به مناسبت 25 نوامبر روز جهانی خشونت علیه زنان - آلمان

وایل قرن بیست و یکم، در دنیا، هنوز صحبت از خشونت علیه زن، ننگ بشریت است.
هنوز صحبت از نابرابری زن و مرد برای ساکنین کره زمین مایه شرمساری است.
ایران را نگاه کنید بیش از سه دهه است یک آپارتاید جنسی تمام عیار برقرار است. جای زنان در مدارس و حتی در اتوبوس جدا است.
جداسازی مرد و زن در مملکتی که بیشترین تعداد دخترانش به دانشگاه می روند، تفکر وزندگی و آرزوهایشان اگر بیشتر از متمدن ترین انسانهای کشورهای جهان، نباشد، کم تر نیست، نشان از انحطاط فکری و اخلاقی حاکمان مرتجع ایران است. بخش بزرگی از دنیای متمدن چشم بر این فاجعه انسانی بسته و کور و کر گشته است.
باید به تمدن دنیا و جهانیانی که زنان در ایران را دربرابر توحش مردسالارانه یک حکومت ضد زن تنها گذاشته اند، شک کرد. در چنین دنیایی زندگی کردن برای کسی افتخاری نیست.
خشونت خانگی، خودسوزی زنان، قتل های ناموسی، ختنه کردن دختران، اعدام و حتی تجاوز جنسی در زندان های جمهوری اسلامی ... اتفاقاتی است که روزمره در جلو چشمان جهان متمدن می افتد. وضعیت زنان در خاورمیانه و آفریقا و بخش هایی از جهان اگر بدتر نباشد بهتر نیست

علیرغم این بی تفاوتی جهانی، زنان در ایران سه دهه است با چنگ و دندان از شرافت و حرمت و انسانیت خود دفاع کرده و می کنند، شلاق خورده اند، زندان رفته اند واعدام و سنگسار شده اند.
ما براین باوریم که آزادی زن معیار آزادی جامعه است. و بر این باوریم که رهایی زن در ایران درگرو این است که طبقه کارگر و انسانهای آزادیخواه و برابری طلب در خود ایران بپا خیزند. ما براین باوریم که خواست برابری زن و مرد خواست ده ها میلیون کارگر و زحمتکش و روشنفکر آزادیخواه ایران است. و زنان در مبارزه شان برای برابری کامل با مردان تنها نیستند.
زنان و دختران جوان ایران در طی سه دهه اخیر توانسته اند بدرجات زیادی ارتجاع مذهبی و استبداد دولتی ضد زن را به عقب نشینی هایی وادار کنند. و این تلاش انسانی تا پیروزی نهایی ادامه دارد.
و بالاخره بر این باوریم که اگربشریت با وجدان و متمدن و آزادیخواه در جهان به دفاع از این مبارزه بر خیزند و علیه اپارتاید جنسی صدایشان را بلند کنند، پیروزی ما زنان زودتر و کم دردسر تر خواهد شد.

پیام زنان آزادیخواه و برابری طلب ایران در این روز، به جهانیان این است که تا زمانی که در ایران آپارتاید جنسی و تعرض به حرمت زن و خشونت علیه زنان برقرار است، شما نمی توانید سرتان را بلند نگه دارید و تماشاگر توحش ضد زن در ایران باشید.
زنان آزادیخواه و برابری طلب در ایران به هر اندازه کمک و حمایت جهانیان ولو کم و ولو موقت احترام می گذارد و سپاسگزار است. اما این هنوز بخش بسیار ضعیف و کوچکی از کل نیروی بشریت متمدن است. ما در انتظار تلاشهای بیشتر و کوبنده تر و عاجل بشریت آگاه و متمدن معتقد به برابری کامل و بی قید و شرط زن و مرد، هستیم و با صدای بلند بشریت آگاه و شرافتمند را به همیاری و همراهی با مبارزه مان برای ازادی و برابری فرا می خوانیم.

زنده باد برابری زن و مرد
ننگ بر آپارتاید جنسی و خشونت علیه زنان
شراره رضایی
سازمان رهایی زن 24 نوامبر 2012